We zijn hier in Brazilie inmiddels 1 week en alles is goed.
De reis niet helemaal verlopen zoals we verwacht hadden.
Met name het station in Brussel gaf nog al wat problemen. We hadden de auto in de parkeer garage gezet om vervolgens met de koffers naar de Balie van Air France te gaan maar er waren geen karretjes om de koffers mee te vervoeren dus moesten ze gedragen worden.
4 koffers a 32 kg en 2 kleine koffertjes als handbagage. Dat was heel zwaar maar gelukkig heeft Annie ons geholpen. ( Annie nog bedankt hoor !)
Bij de Balie van Air France stond gelukkig een kruier en die heeft alles naar de trein gebracht. In Parijs was het wel heel erg druk en lange rijen bij het inleveren van de bagage en het in checken maar alles net binnen de tijd.
Goede vlucht naar Rio met heerlijk eten en een lekker wijntje.
Halverwege de vlucht kwamen ze ons wel vertellen dat er problemen waren met onze koffers en die stonden nog in Parijs.
In Rio gelijk naar de balie om aan te geven dat onze koffers niet gearriveerd waren maar toen zagen we opeens toch 2 koffers op de band staan.
Dus 2 koffers waren er niet en die zouden dan de andere dag gebracht worden maar je weet wel hoe het gaat in Braziliƫ. Veel beloven maar weinig waarmaken.
Heel de dag zitten wachten en maar weer bellen en toen kregen we door dat ze de volgende dag gebracht zouden worden uiterlijk om zes uur s avonds.
Het werd uiteindelijk 10 uur s avonds maar ze waren er.
Nadat we eindelijk door de douane waren zagen we gelijk Alan staan en als verrassing ook Sandor. Hij wilde zo graag met zijn vader mee om opa en oma op te halen. Hartstikke leuk voor ons.
Na een uurtje waren bij het nieuwe huis maar omdat het al donker was nog weinig indruk van de omgeving.
De meeste cadeautjes zaten in de andere koffers en voor de kinderen was dit wel een grote teleurstelling.
De reis niet helemaal verlopen zoals we verwacht hadden.
Met name het station in Brussel gaf nog al wat problemen. We hadden de auto in de parkeer garage gezet om vervolgens met de koffers naar de Balie van Air France te gaan maar er waren geen karretjes om de koffers mee te vervoeren dus moesten ze gedragen worden.
4 koffers a 32 kg en 2 kleine koffertjes als handbagage. Dat was heel zwaar maar gelukkig heeft Annie ons geholpen. ( Annie nog bedankt hoor !)
Bij de Balie van Air France stond gelukkig een kruier en die heeft alles naar de trein gebracht. In Parijs was het wel heel erg druk en lange rijen bij het inleveren van de bagage en het in checken maar alles net binnen de tijd.
Goede vlucht naar Rio met heerlijk eten en een lekker wijntje.
Halverwege de vlucht kwamen ze ons wel vertellen dat er problemen waren met onze koffers en die stonden nog in Parijs.
In Rio gelijk naar de balie om aan te geven dat onze koffers niet gearriveerd waren maar toen zagen we opeens toch 2 koffers op de band staan.
Dus 2 koffers waren er niet en die zouden dan de andere dag gebracht worden maar je weet wel hoe het gaat in Braziliƫ. Veel beloven maar weinig waarmaken.
Heel de dag zitten wachten en maar weer bellen en toen kregen we door dat ze de volgende dag gebracht zouden worden uiterlijk om zes uur s avonds.
Het werd uiteindelijk 10 uur s avonds maar ze waren er.
Nadat we eindelijk door de douane waren zagen we gelijk Alan staan en als verrassing ook Sandor. Hij wilde zo graag met zijn vader mee om opa en oma op te halen. Hartstikke leuk voor ons.
Na een uurtje waren bij het nieuwe huis maar omdat het al donker was nog weinig indruk van de omgeving.
De meeste cadeautjes zaten in de andere koffers en voor de kinderen was dit wel een grote teleurstelling.
Sandor
Valentino
Miranda
Alan
De andere dag vroeg op en gelijk eens kijken waar we precies zaten.


Het strand ligt op +/- 300 meter en je kan dan hier alle kanten uit. Dagelijks maak ik meerdere keren mijn rondjes en het is hier echt prachtig.
Vanaf het balkon van onze slaapkamer kan ik de zee zien.
en mooi huis waarin ze wonen omring door muren en in een zeer nette buurt. Jammer dat de tuin gezamenlijk is met de overige 4 huizen en er is geen BBQ en ook ruim buiten zitten is niet mogelijk.Dan maar extra naar het strand en dat doen we ook.
Nog een verrassing toen we arriveerden. Op de dag van onze aankomst was de nieuwe auto van Alan gekomen. Dus nu hadden ze 2 auto’s.
Wat een luxe en dat waren wij niet gewend.
De kinderen inclusief Alan en Miranda hebben het hier heel erg naar hun zin en er is weinig stress. Het gaat financieel ook allemaal wat beter dus voor ons een zorg minder. ( Miranda voegt er wel aan toe dat dit van de een op andere dag wel weer veranderd kan zijn )Wij genieten volop en gaan dagelijks naar het strand. Het weer is wisselend maar gisteren was het voor de 1e keer echt warm. Echt heerlijk weer op het strand maar vannacht heeft het geregend en nu is het bewolkt.
De kinderen gaan smorgens naar school en vaste taak voor mij is om ze te brengen en om 12 uur weer op te halen.
Geen probleem met een goede auto en de wegen zijn hier wel geasfalteerd. Op de berg was dat wel anders dan was het na een buitje een blubber zootje.
Ook vlakbij zit een grote super markt Flash genaamd.


De broodafdeling waar ik dagelijks de broodjes ging halen voor het ontbijt

Kaas en vleeswaren afdeling zag er allemaal heel goed uit

Slagerij en poelier en bijna alleen rundvlees

Diepvrieseilanden met alles er in

Groente en fruit afdeling en ook hier geen gebrek aan alles

Bieren en limonades en alle varianten

Wijnen en sterke drank en genoeg keus

Oh ja die kocht ik ook wel eens

De kassa partij en naast iedere kassierre staan er bij de kassa's ook mensen die inpakken en de boodschappen naar de auto brengen. Wat een service en dat zijn we in Holland niet gewend.
Alles is te koop en zelf veel producten vanuit Europa maar daar hangt wel een prijskaartje aan.
Wat verder opvalt is het aantal personen dat hier in een supermarkt werkt.
Als er in Holland 10 personen werken dan zijn dat er in deze supermarkt minstens 30 a 40.
Naast alle leuke berichten ook de werkelijkheid.
Woensdag 20 okt. kreeg ik een sms met de mededeling dat een oud collega Ab Thijssen was overleden. Hartstilstand.
Ab was 62 en bijna 2 jaar in de Vut. We hebben 36 jaar samengewerkt en net nog voor dat wij naar Brasil vertrokken afgesproken dat als ik terug in Holland was wij zouden afspreken om bij te praten.
Dit kan niet meer en het speelt continu wel door mijn hoofd heen
Leef als je kan leven en geniet als er wat te genieten is en dat moeten we maar doen ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten